|
Depresyondayken karar almak
Depresyondaki bir kişi ne yapmamalıdır?
Hayatın akışı içinde sürekli kararlar alırız. 'Öyle mi yapayım, böyle mi?'diye. Ama depresyonda karar alma becerisi iyice aşağıya çekilir. En basit şeylerde bile karar alınamaz.
Mesela...
Sinemaya mı gideyim tiyatroya mı? Burada bile kişi karar alamaz. Restoranda 'Et mi yiyeyim, tavuk mu?' diye karar verememek bile girebilir işin içine. Sonucu anlamlı olmayan bir şeydir. Yersen de olur yemesen de... Ama hayatla ilgili önemli kararlar da vermek gerekebilir. 'İşimi değiştireyim mi, kocayı değiştireyim mi, çocuğumu hangi okula yazdırayım, bu ilişkiyi bitireyim mi, bitirmeyeyim mi?' gibi... En yapılmaması gereken şey depresyon sırasında önemli, radikal kararlar almaktır. Çünkü yanlış kararlar alınır. Önce karar alma becerisini artırmak gerekir. Sonra kararları önceliklerine ve ağırlıklarına göre sıralamak... Eğer evin içinde yangın çıkmadıysa, 'kaçayım mı, evde mi oturayım?' gibi bir durum değilse, bu önemli kararları mutlaka ertelemek, kafadan atmak gerekir. 'Bu ruh halinden çıkayım. Bu sorunları aşayım. Öyle karar vereyim' deyip, o yükten kurtulmak gerekir.
Peki depresyondaki kişinin yapması gerekenler neler?
İlk yapacağımız şey geriye doğru döneceğiz ve 'Ben daha önce ne yapıyordum' diye soracağız. Günlük hayatta yapılan, basit şeyleri hemen devreye sokmak gerekiyor. Giyim, kuşam, makyaj, yemek düzeni, uyku gibi... Sonra arkadaşlarla telefonda konuşmak, akşam buluşup sinemaya gitmek... Depresyondaki bir insan bunları yapmayı istemez, içinden gelmez. Ama yapacağız. Çünkü biliyoruz ki bunları yapmaya başladığımız zaman duygu da arkasından gelebilir.
Tavana bakmaktansa film izleyin
Kişinin yarınını ve önündeki bir haftayı planlaması lazım. Çünkü bu harekete geçmek ve hayat benim kontrolüme giriyor demektir. 'İstemiyordum ama Figen'le buluştum geyik yaptık. Keyifliydi' ya da 'Sinemaya gittim. İyiydi' demek bir sonraki gün de bunları tekrar edebilmek demektir. Depresyondaki kişi bunları yapmadığı zaman tavana bakıyor. Kişi sinemaya gitmeyi veya arkadaşlarını görmeyi istemese bile yapabilir. Yapmalıdır da... Çünkü bu harekete geçmeyi sağlar. Sen istemeden de olsa sinemaya gidip iki saat o depresif ruh halinden çıktığın anda, bunu gördüğün anda eski normal hayatına dönüyorsun demektir. Yalnız burada dikkat edilecek şey hepsini birden yapmaya çalışmamaktır...
| |
