Siyah, gri binalarla dolu Ankara'da, dünyada eşi benzeri az bulunan bir vahayla karşılaşabilir, çocukluğunuzdaki masal diyarının bir anda canlandığını görebilirsiniz. Çünkü Tunalı Hilmi'de alışılmadık bir kafe açıldı. Bebekleri, dekorasyonu, mönüsüyle keyif alınabilecek bir yer. Ancak yanınızda çocuklarınızla giderken dikkatli olun, muhtemelen bebeklerden ayrılmak istemeyeceklerdir.

Siz çocukken binlerce bebeğin olduğu bir dünyada yaşamak istediniz mi? Yaşınız kaç olursa olsun, hala bu fırsatı kaçırmış değilsiniz. Yapacağınız tek şey, Ankara'da Tunalı Hilmi'de dolaşırken, Dolmax kafeyi aramak. Kapısına geldiğinizde, bir masalın kahramanı olacağınızı anlayacaksınız. Hiç düşünmeyeceksiniz ve içeri gireceksiniz. Minik bir şoktan sonra kendinize gelecek ve çiçeklerle bezeli merdivenlerin kollarına tutunarak, içerdeki binlerce bebeği incelemeye başlayacaksınız. Rüyalarınıza vakit ayıracaksınız.

Üstelik bunları yaparken mönüye de göz atacaksınız. Genç aşçı Mehmet Tokmak, yeniliklere açık, denemeye meraklı bir insan. Çin veya Endonezya usulü tavuk, güveçte brokoli, makarna salatası, vejetaryen sandviç, spring roll, carpaccio, tavuk, nane, mısır ve kremalı omlet gibi çok sayıda seçenek sizi bekliyor. Ayrıca sıcak içecekler ve kokteyller de mevcut. Ama alkol yok. Yani çocukluğunuza kırmızı şarap eşliğinde dönemeyeceksiniz.

BEBEKLER EL YAPIMI

Kafede nereye baksanız, çeşit çeşit bebekler var. Kurmalı, müzikli veya hareketli. Hepsi çok az sayıda imal edilmiş, koleksiyon bebekleri. Tayvan'da üretilmişler. Eğer çocuğunuzla gittiyseniz ve yavrunuz onlara hayran kaldıysa, fiyatları 14-500 dolar arasında. 400 çeşit bebek var, toplam sayıları da 1500'ün üzerinde. Kafenin sahibi Atilla Demirel, her yaştan insanın bebeklere talip olduğunu söylüyor. Mekan bu kadar eğlenceli olunca elbette Ankara'nın grup yemeklerinde, özel günlerde çok popüler olmuş. Dekorasyonu ilgi çekici. Son derece özenli hazırlanmış, ayrıntılara çok dikkat edilmiş. Demirel, Ankara'daki bir grup sanatçının dekorasyonu yaptığını belirtiyor. Ahşap işciliği ön planda. Ahşabın doğal dokusu korunarak, mavi, yeşil, gri tonlarda renklendirilmiş. Ve duvarlar özel bir bordür ile kaplanmış. Fiyatlar İstanbul'dan giden insanlara göre çok ucuz. Çok yakında İstanbul ve İzmir'de de şubeleri açılacak.

Barbie

Amerika'da işlerin kötüye gittiği aslında bundan beş yıl önce belliydi.

Bir üniversitede dekanlık erkeklerin kadınlara yatma teklif etmeden önce sorması gereken 40 soruluk bir liste çıkarmıştı.

Listedeki bütün sorular sorulduktan sonra sevişmeye başlanılacaktı..

Arada bir soru bile atlanırsa kadının ilerde ‘‘Bana zorla seks yaptırdı’’ demesi olasılığı açık bırakılmıştı.

1972 yılında ben Amerika'da okurken dekanlık böyle bir genelge yayınlasaydı akşam toplu seks partisinden sonra dekanın evi kundaklanırdı.

Şimdi gençlerin yüzde 90'ının 40 soru sonucunda yatmaya gittiklerine eminim.

Bu ve bunun gibi bir dizi tedbir sonucunda bugün Amerikan erkekleri zorunlu olarak dünyanın en duyarlı erkekleri haline dönüşmüşlerdir.

Diyelim ki Amerika'da sokakta karşıdan bir görsel şaheser yürüyerek geliyor.

Etrafınıza bakarsanız Amerikalı beyaz erkeklerin bu kadını yok farz etmeye çalıştıklarını görürsünüz.

Sokakta ona o anda bakan bir erkek varsa bu ya eğitimi fazla olmayan bir zenci, Porto Riko'lu, Amerikanlaşmamış bir İtalyan veya bir Türk'tür.

Özellikle beyaz Amerikalılar kadına bakarlarsa bunun sonucunda hapse düşecekleri izlenimi içindedirler.

Çıplak kadın gören Türk'ü değil hapis ani ölüm tehdidi bile korkutamamaktadır ve üzülerek itiraf etmeliyim ki sadece bu konuda Türk erkekleri normaldirler.

Adına Barbie denilen bebek modelinin yıllardır başına gelenler de bu ‘aşırı duyarlılık’ sendromunun bir ürünüdür.

Son olarak geçen hafta Barbie'yi üreten Mattel şirketinin yetkilileri bebeğin saç modelini değiştirdiklerini, belini daha kalınlaştırıp, kalçalarını küçülttüklerini, onu evcil hale getirerek, gerçekçi yaptıklarını söylediler.

Burada da şöyle bir mantık yürütülüyor; Barbie ile oynayan kızlar eğer onun gibi mükemmel vücuda sahip olamazlarsa o zaman psikolojik bunalıma düşerler.

Bu nedenle Barbie'yi mümkün olduğunca çirkinleştirelim ki, herkes mutlu olsun.

Duyarlılığa baksana diye ağlamaya başlamadan önce bir şeyi hatırlatayım size.

Bu şekilde düşünmeye başladığınızda nerede duracağınızı bilemezsiniz, çünkü durulacak nokta gerçekten yoktur.

Dünyada duyarlılıklar o kadar fazladır ki bunların hepsini tatmin etmeye çalışırsanız sonunda büyük bir anlamsızlıkla karşı karşıya kalırsınız.

Barbie'de de böyle oldu zaten. Bakın yıllardır başına neler geldi onun.

-Konuşan Barbie yapmışlardı. Bebek konuşmasının bir bülümünde ‘matematik dersi çok zor’ diyordu. Bunun üzerine feministler ayaklandılar. Bunun kadınların zekâsını aşağılamak anlamına geldiğini söylediler. Bebeğin üeticisi hemen bu cümleyi konuşmadan çıkardı.

-Barbie ile birlikte satılan aksesuarlar arasında bir de kürk vardı. Bu kez de hayvan haklarını savunanlar ayaklandılar. Kürk aksesuar piyasadan çekildi.

- Barbie'nin üreticileri fiziksel özürlüleri kızdırmamak için Beck adlı bir bebek daha ürettiler. Beck tekerlekli iskemlede oturan bir bebekti.

- Barbi beyaz bir Amerikan kızı modeliydi. İlk önce 1960'larda Christie adlı bir zenci Barbie modeli de piyasaya sürüldü. Sonra sosyal gelişmelere paralel olarak Theresa adlı Hispanik ve Kira adlı Asyalı Barbie'lere sıra geldi. Bugünlerde minik kızlar bebekleriyle oynarlarken kimlik krizi yaşamasınlar diye Barbie'nin Fransız, Rus, Porto Riko'lu ve Eskimo'lu modeli bile var.

Hayal kurmaya hayat hakkı tanımayan ve her şeyin gerçekçi ve duyarlı olmasını isteyen düşünce biçimi insanların zekâ gelişmesinin önüne set çekiyor ama henüz daha bunun farkında değil.

Durum böyle devam eder ve aşırı duyarlılık toplumu kendini sınırlamazsa on yıl içinde bazı toplumlar birbirlerine karşı son derece seven, hoşgörülü, anlayışlı davranan ve son derece de aptal insanlardan oluşacak.

Duyarlılık teröristlerinden nefret ettiğim ve bir süredir kimsenin ne yazdığını, yaptığını ve düşündüğünü umursamadan yaşadığım için bu yazımı hoş bir öç alarak noktalayacağım.

Barbie bebek modelinin üreticileri ne kadar duyarlı olurlarsa olsunlar, ne kadar ince davranırlarsa davransınlar çok önemli bir gerçeği katiyen değiştiremeyecekler. O da şudur:

Barbie adlı bebek aslında 1952 yılında Almanya'da çok popüler olan bir çizgi roman karakteri model alınarak oluşturuldu.

Bild Zeitung Gazetesi'nde yayınlanan bu çizgi roman kahramanı bayanın adı Lilli'ydi.

Ve arkadaşlar, son derece mutlu bir şekilde ifade etmek istiyorum ki LİLLİ BİR FAHİŞEYDİ.

Anlayacağınız o masum görünümlü Barbie oyuncağı aslında bir fahişedir, bilmem anlatabiliyor muyum?

Bana bebeğini söyle

YAN tarafdaki masada kalçalardan aşağı düşmüş pantolonlar ve minicik bluzlarıyla iki genç kadın oturuyordu.

‘Bunlar nasıl anne olacak’ dedi annem.

Hiç düşünmeden, ‘Ama iyi birer işkadını olabilirler’ dedim. ‘Çünkü onlar bizim bebeklerimizle oynamadılar.’

Annem yüzüme tuhaf tuhaf baktı haklı olarak.

Benim çocukluğumda bebekler ‘bebek’ti hakikaten. Patikleriyle, emzikleriyle, biberonlarıyla... Yatırınca uyuyan, kaldırınca gözlerini açan, bir öne bir arkaya çevirince ağlayan...

İsimler koyar, pışpışlar, yedirir içirirdik. Gazlarını çıkarmaya uğraştığımı bile hatırlarım. Bir doğurmadığımız kalırdı. Hatta bebeği elbisesinin altına koyup sonra çıkarmak suretiyle onu yapan arkadaşlarımız da vardı.

‘İnsan 7’sinde neyse 70’inde de odur’ derler. E, kızları atlayacak değil herhalde bu durum. 7 yaşında bebeklerinin altını bağlayan biri 20 yaşında uçak mühendisliğine nasıl merak sarsın...

‘Neden olmasın... O bir çocukluk hali’ diyeceksiniz. Vallahi olmuyor. Merak sarmış gibi görünse de aklının büyük bir kısmı bir koca edinip anne olmakta kalıyor. Nitekim bizim kuşak evlenip barklandıktan sonra işi gücü terk etmiş kadınlarla doludur.

Kendini tamamıyla mesleğine adamış olanlara ise sorun bakın, çocuklukta bebekle oynamaktan ziyade ağaçlara tırmandıklarını falan söyleyeceklerdir.

Diyeceğim, ortada bir kocayla iki çocuğa şartlanılmış bir durum varsa bunun suçlusu o bebeklerdir.

‘Az önce bebeğinin gazını çıkarmaya uğraştığını anlatan sen, müzmin bekár olarak bu tezi çürütmüyor musun?’ diye soracak olursanız, bendeniz kaideyi bozmayan istisnalardan oluyorum.


Peki son durum nedir?

Barbi geldi, vaziyete el koydu!

Evet, şu anda 30’lu yaşlarını sürmekte olan başarılı işkadınlarının tamamı çocukluğunda Barbi’yle oynamıştır.

Barbi’yi biliyorsunuz... Göğüsleri var. Topuklu ayakkabıları, g-string külotu, gece elbiseleri falan... Daha ziyade E-5’e çıkmaya hazırlanan bir fahişeyi andıran bu sözümona bebek, bir çocuğun analık hislerini harekete geçirebilir mi, sorarım size?

Mama yediremezsiniz, ayağınızda sallayamazsınız... Sadece giydirip soyarsınız ki bütün Barbi sahibelerinin yaptığı budur. Habire ötekinin eteğiyle berikinin bluzunu birleştirip yeni kombinler yarattılar, yaratıyorlar. Haliyle bu durum yetişkin olduktan sonraki hayatlarına yansıyor. Aslında topluca modacı olmaları işten değil bakın!

Şimdiki genç kızların saç baş, kılık kıyafet olarak tamamen birbirlerinin kopyası olmaları da bu sebepten olabilir. Her birinin çocukluktaki idolü aynı olduğundan... Yani Barbi...

Hayır, saçmalamıyorum! Psikiyatra gidiyorsunuz, ilk iş çocukluğunuza iniyor biliyorsunuz...

Netice olarak, ‘Bana bebeğini söyle sana kim olduğunu söyleyeyim’ diyebiliriz.

Fakat aşkolsun bana! Çok sosyo-psikolojik bir yazı şeyttirdim. Keşke Radikal İki’ye gönderseydim.

Oyuncak bebek modası büyüklerinkiyle yarışıyor
Ellerinde kumaş parçalarıyla bebeklerine elbise dikmesi için annelerinin peşinden koşan kız çocukları geçmişte kaldı. Şimdikiler Bratz’lerinin gardırobunu doldurmak için yeni koleksiyonların çıkmasını bekliyor. Bu haber özellikle onları çok sevindirecek, çünkü Barbie’nin pabucunu dama atmaya aday Bratz bebeklerinin yeni sezon koleksiyonu çıktı.

TEMALI KOLEKSİYONLAR

Bratz bebeklerin farklı hobileri var; sporu, alışverişi ve partileri çok seviyorlar. Bratz’lerin çocukların modaya ilgilerini artırdığını keşfeden üretici firma bebeklerin sonbahar-kış koleksiyonunu trendlere uygun olarak hazırladı.

Bratz bebeklerin yeni koleksiyonlarında farklı temalar var. Kış temalı kıyafetlerde uçuk pembe, lila ve onları tamamlayan koyu gri ve bordo renkler dikkat çekiyor. Örgü bereler, atkılar, pelüş tozluklar ve sırt çantaları kıyafetlerle uyumlu. Erkekler için ise toprak ve gri tonlarında cepli pantolonlar var.

Son dönemde moda dünyasının esin kaynağı olan farklı kültürlerin motifleri Bratz’lerin kıyafetlerine de yansımış. Safari koleksiyonunda haki yeşili, toprak renkleri, leopar ve kamuflaj desenleri dikkat çekiyor.

Tokyo temalı kıyafetlerde ise Japonya’da bolca görülen farklı renklerle boyalı örgülü, uzun saçlar, pantolon üzerine giyilen etekler dikkat çekiyor. Kıyafetlerin olmazsa olmazları ise pantolon ve etek uçlarındaki fırfırlar. En gözde kumaşlar kanvas, kot, kadife ve koton.

Bratz’lerin temsil ettikleri yaşam tarzına uygun her türlü aksesuvar da var. Örneğin Tokyo koleksiyonuyla birlikte Tokyo Disko setini ya da kayakçılar için Bratz Kayak Evi setini de alabiliyorsunuz.